Ne zaman insanlar çocuklara dayak atılmasını bu kadar yanlış karşılamaya başladı? Daha doğrusu şunu bilmek istiyorum: Ebeveynler neden çocuklarına dayak atmaktan bu kadar korkar hale geldi? Ben çocukken yanlış bişey yaptığımda 3T yi yerdim. Tekme, tokat bi de terlik. Diyaloğa bile girmiyorduk. Konuşup, tartışmak, bir de çocuğu dinleyelim diye birşey olmuyordu. Mola bile alamıyordum. Dur diyemiyordum inanın.

Hayatımda bi kere olsun oda hapsine maruz kalmadım. Amacı neydi ki zaten? Bir çocuğu odasına göndermek, bütün gün atari oynayıp, fosur fosur uyumasına müsade etmek? Meh, harika fikir! Oldu olacak psikoloğa gönderin, teyze götünden bi hastalık uydursun ve siz de işe yaramayan ebeveynler olarak kalın.

Bence geçmişte, şimdi de ve gelecekte, çocukların ihtiyacı olan tek şey “sopa”. Odalarını toplamalarını söylüyorsunuz ve onlar HAYIR diyor, sizde gösteriyorsunuz sopayı. Bu kadar basit işte. Sakın ola televizyondaki, haftasonu eklerindeki, internetteki zırvalıkları dinlemeyin. Eğer onların dediği gibi olsaydı, bütün çocukların ferrariden bozma yatakları, duvarlarında plazma televizyonları olur, Mozart dinleyerek büyürlerdi. Aslında o kadar da kötü gelmiyor kulağa bunlara sahip olmak. Çocuklarınız kendilerini beğenmiş olarak büyürlerdi en azından. Minik bir ofiste bi ton rapor yazarak başkalarını zengin ettikleri bir kariyere sahip olduklarında buna alışmaları çok uzun sürmezdi böylece.

Asıl problem, çocukların kendi fikirlerinin bir anlamı ve değeri olduğunu düşünmeleri. Çocuklarınızı dövmeyerek çarpıtılmış bir gerçekliğe yönelmelerini sağlıyorsunuz. Bunun olmaması için sizlere uygun gördüğünüz biçimde kullanmanız adına bir yol gösterici hazırladım. (isterseniz çıktısını alıp buzdolabına yapıştırabilir, hem sizin hem de çocuğunuzun unutmamasını sağlayabilirsiniz)

5 Kardeş: En basit, en bilinen çocuğu adam etme yöntemi. Baş parmağınız haricindeki diğer 4 parmağınızı bitiştirin, elinizin tersiyle yüzünün ortasına gelecek biçimde savurun. Bir de püf noktası var tabi, çocuğunuzun suratına eliniz temas etmeden önce bileğinizin temas etmesine özen gösterin. Bu önemli, çünkü çocuğunuzun sizi bir kılıbık olarak görmesi riskini almak istemezsiniz.

Sazan vuruşu: Sadece şunu sorun, ” o tişörtündeki leke de ne öyle?” Çocuk refleks olarak kafasını eğip tişörtüne baktığı anda elinizle burnuna yukarıya doğru bir hamle yapın. İşe yaraması için bu sorunun her daim çocuğu meraklandırması lazım.

Terlik: Genelde annelerin tercih etmek isteyeceği bir yöntem. Ayrıca uzun mesafeden amaca hizmet eder. Canınız sıkıldığında üzerlerinde pratik yapmamanız çok önemli. Terlikten sıyrılmanın yollarını keşfetmemeleri için bunun yerine kırılacak her hangi bir eşyada deneyebilirsiniz. Ardından asıl hedef talimi için bir neden yaratmış olursunuz.

Sopa: Elinizin altında bir tane mutlaka bulunmalı. Cetvel falan da kullanabilirsiniz. Genelde iyi bir amaca hizmet eden bu yöntem çocuğun mesajı alması için idealdir.  Eğer çocuk hiperaktif ve siz de etrafta koşuşturmak için fazla yaşlıysanız daha uzun bir sopa edinin ve arada mesafe olsa dahi kafasına bir kaç tane indirebilesiniz. Böylece kimin patron olduğunu anlayacaklardır.

Dejavu: Bu yöntem alışverişe çocuklarla çıkıldığında paha biçilemez derecede önemli. Çocuk yanınızda ” anne acıktım, baba oyuncak istiyorum, anne çişim geldi, baba bana bunu al” diye susmuyorsa öncelikle 5 kardeş yöntemiyle bir manevra yapın. Bi kaç saniye bekleyin, ağlamaya başladığında ikincisini indirin. Bu yöntemi hemen kavrayan çocuk, ne kadar ağlarsa onunla doğru orantılı olarak o kadar 5 kardeş geleceğini bilecektir.

Kalın oklava: Eğer ebeveyn olarak görevinizi layıkiyle yerine getiriyorsanız zaten bu yönteme ihtiyaç duymayacaksınız. Bu sadece çok ağır dayak gerektiren durumlarda kullanılmalı misal “baba ben haticeyi hamile bıraktım”, “….. istersem yaparım, kimse karışamaz” -burada noktalı kısma seks, uyuşturucu kullanmak, kurtlar vadisi izlemek vs. gelebilir- Genelde bu yöntemden sonra çocuklarda bir söz dinleme eğilimi görülür.

Uçan tekme: Eğer çocuğunuza odasını toplatmak, bulaşıkları yıkatmak, çiçekleri sulatmak, vergi iade zarfınızı doldurtmak konusunda sıkıntı çekiyorsanız bu yöntem tam size göre. Garanti veriyorum, uçan tekmeden sonra istediklerinizi bi kere söyleyeceksiniz.

Hatırlatma: Çocukların zırvalıklarına asla kanmayın. Evin kirasını, faturaları, kıyafetlerini, harçlığını, yemeğini sen ödüyorsun. Sen onların sahibisin. Onlar senin değil. Eğer hoşlarına gitmiyorsa taşınabilirler. Eğer çocuklarınızı seviyorsanız, onların bir aptal olarak yetişmemesi adına, dövecek kadar da sevin.

14 yorum “Kerata”