Sıkılınca buraya yazmak keyifli olmuyor. Sıkıldığımı yazmayıda çok sevmiyorum hem. Ama yapacak başka birşey olmadığında akla ilk burası mı geliyor nedir saçmalamaktan başka bir şey yapamıyorsun. Bir ton draft edilmiş yazı birikiyor sonra. Bu kez silmicem, sende sıkılcaksın, okumayacaksın muhtemelen ve çıkıp gideceksin. Sallamayacak, sıkıntıma ortak olmayacak sadece seni eğlendirecek şeylere yol alacaksın. Ben seni eğlendirmek istemiyorum. Ben sana kendimi sunuyorum. İyi, kötü ya da çirkin.

Başka blogları okudukça insanların anlatacak ne çok şeyi var diyorsun kendi kendine. Keşke benimde anlatacak o kadar çok şeyim olsaydı. Bazen nerden bulaştım bu blog işine diyorum. Sorumluluk almış gibi bi his oluşuyor ister istemez. Fak.

Bazen 10 küsür yıl sonra burası hala var olur mu diyorum. Olsa noolcak ki..? 10 yıl olmuş lan dur arşive bi bakim mi demem gerekiyor. Hayır, muhtemelen başka-bambaşka birşey demem gerekiyordur da, ben şu an, hmm bilemiyorum. Zaten bardak altlığıda bardağa yapışıp duruyor, of yine mi derken pat bırakıyor kendini, manyak mıdır nedir.

2 yorum “Take my head”