Kahve içicisi değildim yakın bi zamana kadar. Hatta öyle bir hal alıyordu ki insanların suratları, kahve içmediğimi ve o güne kadar da hiç içmediğimi duyduklarında sanırdınız ki mutlaka içilmesi gereken bir içecek. E napalım, canım hiç istemedi içmek. Olayda bu değil mi zaten? Birşeyi istiyorsan yaparsın, herkes yapıyor diye değil.

Bir kaç sene oldu olacak ilk kahvemi içeli. Son bir yılda da baya bir ilerleme kat ettiğimi sölemeliyim. Hatta sigara & kahve ikilisi de uyumlu bana kalırsa. Fakat sorun benim davranışlarımda. Kırk yıllık kahve içicisi gibi davranıyorum şurda burda. Halbuki o güne kadar içtiğim tek kahve nescafe 3′ü 1 arada. Bir mekana gidiliyor ve aromalı kahvelerin olduğu mönüye bakarken 15 dakikamı harcıyorum. Kapüçünoymuş, mokaymış, latteymiş ve Brezilya, İtalya tadları derken bunları okurken geçen zamanı gerçekten anlamıyor, anlayamıyor insan. Yanımdaki tayfa genelde moka falan içiyor bende nerde egzantrik bir kahve adı var, baharatlı veya yağmur ormanlarından falan çıkmış-gelmiş onu istiyorum. Siparişimi verirken bana atılan bakışları farketmediğimi sanmayın. Kahve geliyor ve ben ilk yudumumda kalıyorum öyle. Sonra yanımdaki insana kahveleri değiştirmek isteyip istemediğini soruyorum. Mütemadiyen bu böyle oluyor. Bir daha bu heyecanı, dağdan yeni inmiş insan modunu yaşamak istemiyorum. Yetkililere sesleniyorum. Normal nescafeyi mönünün orasına burasına saklamayın. Sayfanın başına koyun hem siz, hem ben, hem insanlar rahat etsin.

10 yorum “bırrrr”